W Warszawskim Klubie Wodniaków PTTK rozpoczęły się prace mające na celu wykonie rekonstrukcji jachtu klasy V Antoniego Aleksandrowicza.
Budowa jachtu prowadzona jest w ramach otwartych warsztatów szkutniczych zorganizowanych dzięki wsparciu władz miasta (więcej o budowie http://wodnapolska.pl/ruszyla-budowa-piatki-antoniego-aleksandrowicza/.Z tej okazji przypominamy postać pana Antoniego, wybitnego działacza, projektanta jachtów oraz rysownika i malarza. Urodził się na Podkarpaciu w1868 r. na Podkarpaciu, zmarł 10 stycznia 1941 r. w Warszawie. Miejsce jego pochówku pozostaje nieznane.
Z żeglarstwem zetknął się w Rydze, wstąpił do tamtejszego Inflanckiego Klubu Jachtowego, w późniejszych latach został jego komandorem. Po 1920 roku przyjechał do Polski i włączył się w budowanie zrębów polskiego żeglarstwa. Był członkiem-założycielem YACHT KLUBU POLSKI, w połowie lat 20. XX w. aktywnym żeglarzem regatowym, następnie przez wiele lat sędzią regat. Brał udział w tworzeniu statutów i regulaminów klubowych, statutu PZŻ, regulaminów regat i opracowań tematycznych. Przez lata brał udział w kursach teoretycznych organizowanych przez PZŻ i kluby żeglarskie środowiska warszawskiego.
Zaprojektował pierwszy jacht regatowy w odrodzonej Polsce, była nim Piątka – „V” jacht regatowy o powierzchni 5 m kwadratowych żagla. Był autorem projektów serii jachtów metrycznych noszących nazwę od wielkości ożaglowania: „Dziesiątka – „S”, Piętnastka – „H” i zmodyfikowana „L” , Dwudziestka – E, Dwudziestkapiątka – „C” .
Jachty były produkowane seryjnie w stoczni Władysława Urbaniaka w Poznaniu oraz przez indywidualnych szkutników w całym kraju.
W okresie od 15 sierpnia 1925 roku do 27 listopada 1926 roku był wiceprezesem PZŻ, choć faktycznie zastępował w roli prezesa mało aktywnego Ludwika Szwykowskiego . W okresie kwiecień 1929 – 21 lutego 1932 roku był prezesem PZŻ.
Edukacja i kariera zawodowa:
Studiował architekturę wnętrz i malarstwo, a tematyka jego prac koncentrowała się na żeglarstwie. Najbardziej znaną pracą Aleksandrowicza są „Regaty” z 1931 roku, wymiary w ramie: 58×74 cm (45×61 cm).
Przed wojną pracował w Teatrze Wielkim w charakterze scenografa. W 1940 roku poważna choroba przerwała jego karierę zawodową. Po operacji w jednym z warszawskich szpitali zmarł w wyniku powikłań pooperacyjnych 10 stycznia 1941 roku. Miejsce pochówku nie jest znane i pomimo podejmowanych prób nie zostało odnalezione.
Odznaczenia i wyróżnienia:
Członek Honorowy PZŻ – godność nadana w kwietniu 1937 roku podczas Walnego Zgromadzenia PZŻ
Autor książek:
„Sport żeglarski”, 1930, 1939
„Budujemy łódź „Strzelec” 1933
fot. Narodowe Archiwum Cyfrowe, reprodukcje Marek Słodownik
